Laatste Nieuws
Over Farouq

Begin 1989 kwam ik bij toeval in contact met buikdans. Danservaring had ik niet. Ik was zo geraakt en gefascineerd door de muziek en deze dansvorm dat
ik de ongeschreven code dat jongens niet dansen, wel móest doorbreken. En dat nog wel met een dans die wordt gezien als een vrouwendans.
Het was dan ook wel even wennen om meestal als enige man in de les te staan! Veel te snel begon ik met optreden en koos ik de naam Farouq (Hij die
de leugen van de waarheid onderscheidt) en trad ik overal op waar ik maar kon. Binnen 2 jaar zat ik elke maand wel met een paar optredens in Duitsland,
toen het walhalla van de buikdans. De Amerikaanse stijl met veel show en snelheid had mijn grote aandacht. Door de lessen van Paula Marissink en de in
Wenen woonachtige Syrische danser Nazir Abu Said veranderde mijn belangstellingsrichting drastisch. Ik schoof op naar de richting van de klassiekere
stijlen waarvan ik de onvoorstelbare rijkdom meer en meer begon te waarderen en die na verloop van tijd mijn uitgangspunt werden. Door de lessen van
Paula en Nazir begon ik te beseffen dat buikdans niet een trukendoos met isolaties is maar een zuivere weergave van de Arabische en Turkse muziek, het
loslaten van controle en ego en het weergeven van de ziel van een danser/es. De optredens namen af door deze verandering maar de voldoening in de dans
nam toe. Meer dan ooit nam ik me voor zoveel als mogelijk over de traditie van de dans te weten te komen. Deze onuitputtelijke bron is nog lang niet
opgedroogd, hoewel ik de laatste jaren ook voorzichtig experimenteer met andere dansvormen. Zo probeer ik mijn eigen “waarheid” te vinden.
Naast Paula en Nazir hebben een groot aantal andere docenten invloed gehad (C.V.) en huldig ik het standpunt dat je nooit uitgeleerd raakt. Sterker nog,
hoe langer ik bezig ben hoe meer ik het gevoel heb dat er nog heel veel te leren valt. Zo heeft het thema lichaamsbewustzijn sinds enkele jaren mijn
aandacht gekregen omdat buikdans staat of valt met het goed in je lichaam zitten. De Klassiek Egyptische periode 1940-1965 is inmiddels een specialisatie
geworden evenals het bestuderen van het bewegingsrepertoire van afzonderlijke grote danseressen vanuit de traditie. Vele honderden uren bekijken en
analyseren van oud beeldmateriaal en het inoefenen van de bewegingen gingen daaraan vooraf.
Sinds 1993 ben ik begonnen met lesgeven en dat doe ik nog steeds, hoewel ik in 2010 na 17 jaar gestopt ben met wekelijkse lessen door het hele land.
De Verdiepingscursus die ik met andere collega’s sinds 2003 geef, en losse workshops geven me nu meer voldoening. Ik vind het iets geweldigs om
met collega’s samen te werken, een van de leukste dingen om te doen is samen met een collega één workshop te geven.
In mijn workshops probeer ik cursisten kennis te laten maken met de schoonheid van de traditionele stijlen en de kracht van de binnen-lichamelijke
buikdans technieken. Het is mijn streven dat zij hierdoor inspiratie opdoen, leren loslaten en tot zelfacceptatie komen zodat ze uiteindelijk meer
plezier krijgen in hun dans en hierdoor een betere danseres worden.
Peter Verzijl.